Gotujemy Razem

W różnorodności smaków i aromatów kuchni świata szczególnie cenne są dania kuchni rodzimej. Nieodłącznie kojarzą się z domem, dzieciństwem i miłymi wspomnieniami. W polskiej kuchni takim naznaczonym przez tradycję daniem są pierogi ruskie. Są one obowiązkową pozycją w domach, restauracjach , barach mlecznych a także marketach. Pierogi to nic innego jak starannie przygotowane ciasto z farszem. Farsz klasycznych pierogów stanowi mieszanka sera z ziemniakami i koperkiem. Popularne są również inne rodzaje pierogów. Każdy z innym farszem. Mogą to być pierogi z mięsem, kapustą i grzybami, pierogi z owocami leśnymi, truskawkami, na słodko i wiele innych. Ta najbardziej podstawowa forma pierogów zadomowiła się w polskich kuchniach prawdopodobnie już w XIII wieku. Przepis na nie sprowadzono z Chin, przez Rosję. Skąd pochodzi ich dzisiejsza nazwa. Pierogi podawane są najczęscięj z tłuszczem, boczkiem i kefirem. Ich kształt zaś wywodzi się jeszcze z czasów pogańskich. Jest nawiązaniem do pradawnego kultu solarnego.

Wraz z początkiem wiosny pojawiają się pierwsze młode warzywa. Choć obecnie wszystkie dostępne są przez cały rok, to warto by w kuchni znalazło się również miejsce na świeże nowalijki. Nowalijka to m.in. pomidor, sałata, rzodkiewka, młoda marchew, cebula dymka, ogórek, kalarepa a także szczypiorek, rzeżucha oraz nać pietruszki. Nowalijki to cenne dla zdrowia i niezbędne do funkcjonowania organizmu człowieka źródło minerałów i witamin. Wyglądem mogą często nie dorównywać warzywom szlarniowym, uprawianym z użyciem nawozów sztucznych. Jednak właśnie ta ich naturalność decyduje o wartościach odżywczych. Przy zakupie nowalijek należy starannie tylko zwrócić uwagę, by liście były świeże, skórka jędrna a korzeń niezbyt miękki. Warto również kupować je z atestowanych gospodarstw rolnych. Gwarantuje to małą ilość nawozów sztucznych użytych przy uprawie warzyw. Kolorowe nowalijki najlepiej spożywać w formie surowej. Doskonale sprawdzają się jako składnik surówek i sałatek. Mogą być również efektowną dekoracją kanapek.

Charakterystycznym owocem dla naszej strefy klimatycznej są jabłka. Nic też dziwnego, że zaczęto wykrzystywać je do różnych celów. Jabłko można schrupać razem ze skórką, zrobić z niego dżem i kompot. Nieocenionym dodatkiem do kawy jest jednak tradycyjna szarlotka. Niegdyś z jabłek wypiekano również jabłeczniki.Jednak z czasem różnica między tymi dwoma rodzajami ciast zatarła się. Obecnie ciasto z jabłkami nazywane jest więc wymiennie szarlotką lub jabłecznikiem. Słodkie i mokre, o pięknym korzennym zapachu ciasto ma w sobie niesamowitą moc poprawiania nastroju. Szarlotka wywodzi się z Francji. Składa się z kruchego lub półkruchego ciasta oraz owoców. W tradycyjnej szarlotce są to obowiązkowo jabłka. Pokrojone na ćwiartki lub potarkowane. Zamiast jabłek można również śmiało używać brzoskwiń, gruszek, moreli i innych soczystych owoców. W polskiej kuchni szarlotkę doprawia się rodzynkami i przyprawami korzennymi. Najczęściej są to cynamon i goździki. Wersją dla konesera sztuki kulinarnej jest szarlotka na ciepło. Podawana z bitą śmietaną, polana gorącą czekoladą.